sedabseda

نیستی و شاعر میشوم شعر میشوی و واژه به واژهخیال و بغض و باران شاعری که شعرهایش هیچ وقت نخندید حال چقدر این غصهها از من بزرگترند خیالت راحت تا مرگ پای نبودنهایت ایستاده ام "امیر وجود" ...

زانوهایم را بغل کرده امو تکیه زدم به دیوار بی ستون خیال و هزاران اما و اگر توخالی آخر مگر میشود نباشی و من رویا ببافم؟...

گفتن بعضی حرفا اونقدر سخته که هیچ وقت دلت نمیخواد راویشون باشی حرفایی که قیمت بیانشون قد غرور یه مرده حرفایی که در پسش یه دنیا حرف ناگفته ی دیگه پنهونه دیدی بعضی ها کلی مقدمه میچینن که یه حرفیو بزنن دیدی بعضیها دو سه کلمه میگن ولی یه عالمه میارزه یه دوست دارم میگه ودیگه،تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل آره تو روزگاری که دیگه هیچ چیزی جای خودش نیست هنوز هستن آدماییکه حرفاشون یه دنیا رو بهم میریزه فقط کافیه بهشون دل بدی آی اونیکه باید بشنوه،بشنو این صدای غروره منه که پشت تیک تاک دلم مخفی شده "د و س ت د ا ا ا ا ر م"...

با خودم عهد کرده ام که دیگر عاشقانه ننویسم آخر برای چه بنویسم و برای که؟ عشق، لیاقت میخواهد اما این روزها آدمها عشق را به عقش بدل کرده اند عشق این روزها بازیچه ی دست آدمهایی شده که فقط حرف زدن را خوب میدانند نه عمل را عشق عمل است و نه فقط جمله های زیبا پس تا اطلاع ثانوی عاشقانه تعطیل ...

بازم اومدم سراغ یار غار خودم ،رفیق بی زبون وحرف گوش کنی که درسته زبون برا گفتن نداره ولی تا دلت بخواد حرف گوش کنه و از خیلی از آدما زبون فهم تره وب عزیزم، شب مزخرفیه، تا دلت بخواد احساس بدی دارم نمیدونم چرا ، شاید واسه اینکه جمعست و جمعه ها همیشه دلگیره شایدم بخاطر... بیخیال، امشب مثلا شب ولنتاینه، مزخرف ترین شب سال عهد کردم عاشقانه ننویسم ولی اگه راستشو بخوای دست و دلم داره میلرزه ولی، نه، نمینویسم همینطور که میگشتم تو نت چشمم افتاد به این نوشته که خندم گرفت،میگفت: "ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ...ﺧﺪﺍ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍﻓﻘﻂ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺎﻓﺮﯾﺪﻩ ﺍﺳﺖﮐﻪ ...